บทที่ 256

รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของอีมิลี่เลือนหายไปนานแล้วอย่างไร้ร่องรอย

เธอได้ยินทุกอย่าง

ทุกถ้อยคำราวกับเข็มอาบยาพิษที่ทิ่มแทงเข้ามาในหัวใจของเธอ

“แม่ของลูกจะเป็นอีเลนเสมอ และเป็นได้แค่อีเลนคนเดียวเท่านั้น”

“อยู่ให้ห่างจากอีมิลี่”

เหอะ... เป็นได้แค่อีเลนเสมออย่างนั้นหรือ?

ให้อยู่ห่างจากเธอ?

สิบปีที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ